در آمدی بر امپراتوری برجیا
چونان که در تاریخ برجی منسوب به خواجه عبدالله برجایی، نگاشته به صده 11 هجری شمسی آمده است؛ حکایت از وجود دیاری به غایت سر سبز با مرمانی پیل پهلو و قوی پنجه در دامنه کوهی در خراسان قدیم می نماید. در آن دیار که برج هایش برای مردان زمانه خویش مثال زدنی بود و دروازه و باروهاش با گل رس برخاسته؛ کشاورزی رونق شایانی داشت.
گواه تاریخ اینگونه است که این آبادی را 5 آبادی نوباوه موسوم به کلاته در ضمره مستعمرات می بوده. در دامنه های شمالی کوه چونان حکایت شود که مردان برناباد تامین غله را برای ارتش داخلی برجیا عهده دار بودند و از جنوب مظفر آباد و باب الحکم در این مهم یارای کمک دیرینه داشتند. گوشت ارتش و خوراک مردمان برجیا خراجی بود که از دو کلاته در شمال غرب موسوم به کلاته جمعه و کلاته قلی تامین می گردید.
مردان برجیا چونان پیل همایل بودند که در نبرد کسی را یارای مقاومت با ایشان نبود.
دیرینه این امپراتوری به سالها قبل از میلاد مسیح می نمود و آن زمان که گروهی از اقوام پارسی در دامنه کوه دختر سکنی گزیدند.
ایشان که در جنگ آوری و ساخت سلاح سنگی زبان زد بودند، ارتشی حمایل کردند و امپراطوری برجیا را بنا نهادند. چونان حکایت کنند که شهرهای آنان با برجهای مستحکم بنا شده و معمول بر گرد کوهی که در قله امارت فرمانروا بنا می گردید. باروها را چونان سترگ می ساختند که هیچ سلاحی را توان تخریب نبود در اطراف شهر معمول پنج برج اصلی بنا می شد که بر آن منجنیق ها و سلاح های کوبنده استوار. ارتشی را نبود که توان محاصره این شهر به بیش از 3 روز قرار باشد. معمول به سپیده دم چهارم که می رسید یا نیمی از سپاه تلف شده بود یا جنگ خاتمه دار. مردان در این سرزمین بسیار انتقام گیرنده بودند و همایون هیبت. زان روی امپراتوریشان را هیچ ارتشی جلودار نبود و در سالهای کهن بر کرانه های وسیع از زمین حکمران بودند.
متاسفانه گواه تاریخی دقیق از جنگ آوری های این مردمان و عظمت امپراتوریشان در دست نیست چونان که حکایت ها و افسانه های نام آورانشان سینه به سینه تا به امروز منتقل گردید. امروز بر آنم که در ابتدا گذشته ای از افسانه های سینه به سینه شان نقل کنم و زان پس روایت تاریخ برجی از صده 11 هجری شمسی به امروز.
باشد که یاد اجداد نیک نامم زنده گردد.
به قلم - ع. حاجی - نجیب زاده ای از نجیب زادگان برجیا
نظرات ()
